Savage Republic live @ An Club
/LiveCast by |kollaps|

Πολλές φορές είναι κάποια πράγματα που αλλάζουν αν όχι τη ζωή σου, τουλάχιστον τη διάθεση και την ψυχολογία σου και έρχονται από κει που δεν το περιμένεις, και είναι κάποιες βραδιές που είναι μοιραίο να χαραχτούν στη μνήμη σου για πολύ καιρό… Μια από αυτές τις βραδιές ήταν το βράδυ της περασμένης Παρασκευής στο Αn Club και η συναυλία των Savage Republic. Μετά την πρόσφατη επανασύνδεση τους γύρω από τον πυρήνα των παλιών Ethan Port, Greg Grunke και Thom Fuhrmann, μετά το πολύ πρόσφατο νέο album τους μετά από 18 ολόκληρα χρόνια για λογαριασμό της Neurot (Neurosis, Red Sparowes, Oxbow), και έχοντας χάσει την προπέρσινη εμφάνιση τους στην Αθήνα, ήμουν περίεργος να δω και να ακούσω αν μπορούν να αποδώσουν την ενέργεια και την ένταση των πρώτων album, όπως το Tragic Figures. Γύρω στα μεσάνυχτα και μετά από το καλό και ενδιαφέρον άνοιγμα των Three Way Plane, η πεντάδα ανέβηκε στη σκηνή. Οπλισμένοι με κιθάρες και μπάσα που ενάλλασσαν συνεχώς μεταξύ τους, ένα βαρέλι στη μέση της σκηνής και τον απίστευτα ενεργητικό Ethan στα drums, ξεκίνησαν αρχικά με 2-3 παλιότερα κομμάτια για να παρουσιάσουν στη συνέχεια ένα μέρος του καινούργιου 1938 και να προσφέρουν για επιδόρπιο ορισμένα από τα πιο αγαπημένα του κοινού. Κοφτοί, μυσταγωγικοί και άλλοτε στρατιωτικοί ρυθμοί, κιθάρες που έχω την εντύπωση ότι έχουν γίνει πιο βρώμικες και πρωτόγονες και δυνατά και επαναλαμβανόμενα χτυπήματα στο βαρέλι σε έπιαναν απ’ το λαιμό και σου έκοβαν την ανάσα. Κατά καιρούς μου ήρθαν στο μυαλό κάποια κομμάτια των Ex, παρόλα αυτά νομίζω ότι οι Savage Republic διαθέτουν έναν απόλυτα χαρακτηριστικό ήχο και αρκεί να ακούσει κανείς ένα κομμάτι τους για το διαπιστώσει. Κομμάτια που μπορώ να θυμηθώ: Ivory Coast, Year Of Exile, O Adonis (απόδοση του ομώνυμου τραγουδιού του Θεοδωράκη), και τα προσωπικά αγαπημένα μου Machinery και Real Men. Το κοινό όχι πολυάριθμο, αλλά αρκετά ενθουσιώδες, τόσο που πάνω στα παιχνίδια με το βαρέλι, κάποιος έχυσε ένα μπουκάλι νερό πάνω του, κάτι που θα δημιουργούσε ωραίο εφφέ αλλά ταυτόχρονα και κίνδυνο για ηλεκτροπληξία, έτσι το γκρουπ υποχρεώθηκε σε ένα μίνι σφουγγάρισμα επί σκηνής πριν συνεχίσει.
Ακόμα δε μπορώ να περιγράψω με ακρίβεια το πόσο συναρπαστικά αποδείχτηκαν αυτά τα 100 λεπτά για τους παρευρισκόμενους… Το μόνο πάντως που μπορώ να πω είναι ότι προσεύχομαι για μια ακόμη εμφάνισή τους σύντομα (κάτι που μακάρι να μπορούσα να πω και για τους αγαπημένους μου Fall που έπαιζαν την άλλη μέρα στο Gagarin, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία).
Πάρτε μια γεύση από SR στο myspace τους και αν κάποιος έχει τραβήξει φωτογραφίες από το live και έχει την καλοσύνη να μας παραχωρήσει μερικές, ας στείλει στα comments.

απο : http://pandemonio.wordpress.com/
|kollaps|