Brainwaves – Night 1 – Part 1: Z’EV / Nadja / Troum

Brainwaves Festival:
November 17, 2006 Night 1 – Part 1:
Z’EV / Nadja / Troum [Brainwashed, 2008]
/DVD Review by |kollaps|

To φετινό, δεύτερο Brainwaves Festival στη Βοστώνη, που διοργανώνεται από το εκλεκτικό webzine brainwashed.com (που εκτός των άλλων φιλοξενεί και site καλλιτεχνών ανάμεσα στους οποίους οι Cabaret Voltaire, Coil, Current 93, Death In June, Legendary Pink Dots, Nurse With Wound, Organum, Throbbing Gristle, η εταιρεία Kranky…), θα λάβει χώρα στα τέλη του Νοέμβρη, φιλοξενώντας ονόματα όπως οι Charalambides, οι Matmos, οι His Name Is Alive, οι Stars Of The Lid, ο Meat Beat Manifesto κ. ά.. Σαν ενθύμιο του πρώτου Brainwaves Festival μας έρχεται αυτό το dvd που περιλαμβάνει τις εμφανίσεις του Z’EV, των Nadja και των Troum.
O Ζ’EV, εδώ και πάνω από τριάντα χρόνια έχει ταυτιστεί με ένα κομμάτι της ιστορίας της avant-garde και του underground. Κατασκευάζοντας ο ίδιος τα κρουστά που χρησιμοποιεί, από ατσάλι, PVC και διάφορα υλικά, ζυμώθηκε με καλλιτέχνες όπως οι Bauhaus, o Glenn Branca, οι Psychic TV και ο/η Genesis P-Orridge, o Rudolph Grey και ώθησε σε νέα όρια τη χρήση των κρουστών δίνοντας άγριες performance. Εκτός από τις συνήθως solo δουλειές του, βρίσκουμε συνεργασίες με KK Null και Chris Watson, BJ Nilsen, Oren Ambarchi, Organum και τον πρόσφατο δίσκο με τον Stephen O’Malley ( Sunn O))) ) στην Southern Lord, και split με Francisco Lopez, Aidan Baker και Fear Falls Burning. Σίγουρα το video που έχουμε στη διάθεσή μας δε μπορεί να μεταφέρει στο ακέραιο την εμπειρία της ζωντανής του εμφάνισης αφού ο -χωρίς ενίσχυση- ήχος υστερεί κατά πολύ. Παρ’ όλα αυτά μπορείς να πάρεις μια ιδέα της ενέργειας των εμφανίσεών του και της ευρείας γκάμας αντικειμένων και τεχνικών που χρησιμοποιεί. Πολλές φορές χρειάζεται να δυναμώσεις πολύ την ένταση των ηχείων σου, αφού πέρα από τους tribal ρυθμούς υπάρχουν και πού σιγανά σημεία.
Για τους υπόλοιπους δύο, τους Nadja και τους Troum, τα έχουμε ξαναπεί σε αυτό το blog (εδώ, εδώ κι εδώ)… Αμφότεροι ακίνητοι στη σκηνή, δεν έχει και πολύ ενδιαφέρον αυτή καθαυτή η παρουσία τους, αλλά οι τεχνικές που χρησιμοποιούν και τα πανέμορφα αποτελέσματα που πετυχαίνουν. Οι Nadja (Aidan Baker & Leah Buckareff) χρησιμοποιώντας κιθάρες και ένα σετ από εργαλεία παραμόρφωσης και χειρισμού του ήχου δίνουν ένα πολύ καλό δείγμα του πένθιμου και επικού drone που χαρακτηρίζει τις δουλειές τους. Οι Troum, κινούμενοι περίπου στον ίδιο ήχο με τους προηγούμενους, χρησιμοποιούν κιθάρα, φωνή, κρουστά (που όλα είναι πραγματικά αγνώριστα κάτω από στρώματα παραμόρφωσης), και καταφέρνουν να φτιάξουν έναν ονειρικό, σκοτεινό ambient ήχο, που είναι το ίδιο άψογος όσο και η δισκογραφικές τους δουλειές.

DVD rar RS links:
DVD part 1
DVD part 2
DVD part 3
DVD part 4
DVD part 5
DVD part 6
DVD part 7
DVD part 8

http://brainwavesfest.org/
http://www.rhythmajik.com/
http://www.myspace.com/nadjaluv
http://www.myspace.com/troum

|kollaps|

Ιn The Wake Of Giants – Ιn The Wake Of Giants

Ιn The Wake Of Giants – Ιn The Wake Of Giants [self released, 2008]
/Album Review by Astronaut

Οι The Wake Of Giants αποτελούν ένα νέο συγκρότημα όσον αφορά την δισκογραφική δουλειά αλλά και την ηλικία τους. Είναι από το Pittsburgh και η παραγωγή είναι αποκλειστικά δική τους. Το κάθε όργανο το έχουν γράψει σε ξεχωριστά μέρη (στο σπίτι του ενός και του άλλου) και για την μίξη των κομματιών τους έχει βοηθήσει ένας τοπικός συνθέτης.
Ξεκίνησα να περιγράψω ένα ένα τα κομμάτια του album αλλά μάταια. Ο δίσκος έχει μια τρομερή συνοχή που από το πρώτο κιόλας κομμάτι “At The Edge Of The Sea”, που ακούγοντας το φαντάζεσαι ότι βρίσκεσαι ακριβώς εκεί, δημιουργεί μια έντονη αναμονή για το τι θα ακολουθήσει. Ακόμα και με την πρώτη ακρόαση σου καρφώνονται στο μυαλό οι βασικές μελωδίες όλων των κομματιών και σε φορτίζει εντόνα. Ο τρόπος που ξεδιπλώνεται η κάθε σύνθεση είναι άκρως επαγωγικός με ξαφνικά ξεσπάσματα από heavy κιθάρες που σου παίρνουν τα μυαλά. Ειδικά το In A Mirror, Broken είναι ένα καταπληκτικό κομμάτι που θα μπορούσε να γίνει εύκολα και soundtrack. Τα τύμπανα όταν αποφασίζουν να γίνουν επιθετικά βγάζουν τρομερή ένταση. Προσπαθώντας να τους χαρακτηρίσω συνολικά σίγουρα κινούνται στον χώρο του post-rock αλλά ακούγοντας τους προσεκτικά ανακαλύπτεις πολλά άλλα στοιχεία και progressive και metal επιρροές (Mars Volta) που στην πορεία του συγκροτήματος αναμένουμε να εκδηλωθούν με μεγάλο ενδιαφέρον. Οι Ιn The Wake Of Giants μας άνοιξαν την όρεξη. Αναμένουμε το κυρίως γεύμα…

the album: Album ITWOG RS rapidshare

http://www.myspace.com/inthewakeofgiants

Tracklist:

1. At The Edge Of The Sea
2. In A Mirror, Broken
3. To Challenge The Cult Of Speed
4. A Compromise Of Integrity
5. Were Not Our Hearts Burning Within Us
6. All The King’s Corpses, All The King’s Dead

Astronaut

Masynergy Festival

καύσωνας … αν το πάει κ πάλι έτσι, θα χουμε ιδανικές συνθήκες για οικοπεδοποίηση. κ αντε μετά να αντέξεις 10.000 αμήχανους ανθρώπους στην πλατεία συντάγματος.
γι΄αυτό κ εμεις εξαερίζουμε ήδη το χώρο του μηχανουργείου να δροσίσει λίγο, διότι την
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 30/5 θα κάνουμε το 5ο κατά σειρά φεστιβαλ του μηχανουργείου.

ζωντανη μουσική απο:
CRNO KLANK (βέλγιο, rhythmic noise, vegan core)
ΒΙΟΜASS (αθήνα, ρυθμικά ηχοτοπία)
IBM (αθήνα, pop noise)

dj sets απο
tiltrecordings (long rhythmic drones)
furukawa (παραδοσιακοί ρυθμοί κ θόρυβος. είναι κ τα γενεθλιά τους, κλείνουν 10 χρόνια, θα κεράσουν σόου)
creative space (dub beat/minimal)
lo-fi (πουρνοambient/πρωινά drones για τη χώνεψη)

+ φανζινς, diy μουσικές κυκλοφορίες (όχι δε θα χουμε cds των callas), έκθεση εντύπων

Τα live αρχίζουν 11 τα djλίκια 2. Πριν τις 11 γεμίζουμε το χώρο με διαπεράστικά και αργόσυρτα ηχοτοπία.Όπως κ σε κάθε φεστιβαλ μηχανουργείου η είσοδος είναι ελεύθερη, η οικονομική συνεισφορά επιθυμητή (αν το ψάξετε κάπου θα βρείτε ενα κουτί να ρίξετε τον οβολό σας -βεβαιωθείτε βέβαια ότι πρόκειται για το δικό μας κουτί, κυκλοφορούν κ επιτήδειοι -κατά το επικήδειοι).

Αν διαμένετε θεσ/νίκη , οι the katakaths θα ενώσουν δυνάμεις με τον crno klank σε ένα ζωντανό σετ θορύβων και ρυθμών, την κυριακή 1 ιούνη στο αίθριο του πολυτεχνείου. θα επακολουθήσει σφυροκόπημα απο pjs (pirate jays) της freeteza(ς).

Cough – Sigillum Luciferi

Cough – Sigillum Luciferi [Forcefield,2008]
/Album Review by Sovereign

Άμα είσαι του low και του slow τότε έλα προς τα δω. Οι Cough είναι απαραίτητοι για τους fan της sludge και του doom. Δεν ξέρω λεπτομέρειες για την μπάντα. Εχει κυκλοφορήσει μόλις ένα ΕΡ νωρίτερα της φετινής full length κυκλοφορίας. Το μόνο σίγουρο είναι ότι την πίνουν αβέρτα και έχουν κατάλληλα ακούσματα. Κάθε αργόσυρτο riff, κάθε αντιλαλούσα κραυγή και κάθε εκκωφαντικό κρουστικό χτύπημα, σε κοπανάει κατευθείαν στο κόκαλο. Βραχνός και βαρύς ήχος που σε ανατριχιάζει, πειραματικά περάσματα και μια σαπίλα που θυμίζει πρώιμους Cavity και Electric Wizard (θα προσθέσω ετσι ταπεινά και τους, Rwake, OM και Bongzilla). 6 κομμάτια μας απασχολούν για περίπου μια ώρα. Τα φωνητικά έρχονται να παρασύρουν την διάθεση μας σε μια μίζερη αλλα ταυτόχρονα εκτροχιαστικη και νευρική κατάσταση. Ο ηχος κυριεύεται από feedbacks και αυλακώσεις, επαναλήψεις, δυστυχία και μια άσχημη τοποθέτηση εξουδετέρωσης. Ανέβασμα και κατέβασμα, οσο μπορεις ν’ ανεβεις μ’ αυτή τη λάσπη που σε καταπλακώνει και κανει τις κινήσεις σου αργες και δύστροπες. Πολλες φορες το μπασο περνει τα ηνία και καταστρέφει τους ρυθμούς, χαρίζοντας μια θορυβώδη και απολαυστική μελαγχολία. Είναι άγριος δισκος. Είναι σκληρος με ολη την σημασία της λεξης. Κακοτράχαλος και σκατένιος. Ο καριολης ο τραγουδιστής ουρλιάζει τοσο σκοτεινά και μαύρα που άνετα θα ταίριαζε σε black metal μπάντα. Νιώθουν αυτά που παίζουν μέσα από το πετσί τους, μάλλον καλύτερα θα ταίριαζε να πω βαθιά στα έντερα τους. Είναι φαινομενικοί και φέρνουν μια αίσθηση εκφραστικής θλίψης. Οι λόγχες τους βυθίζονται βαθια μεσα στην καρδιά σου. Μαστούρα.

the album: Cough album RSrapidshare

http://www.myspace.com/cough666

tracks:
1 Killing Fields
2 Hole in the Infinite
3 288 Years of Sin
4 Northern Plague
5 Shallow Grave
6 Lyssavirus

Sovereign

The Kills – Midnight Boom

The Kills – Midnight Boom [Domino Recording Company Ltd.,2008]
/Album Review by Goresonic

Ε ναι, βγήκε επιτέλους!! Τρία χρόνια μετά από το No Wow, νέος δίσκος για τους Kills, την ιδιόρρυθμη μπάντα από το Λονδίνο. Στα του δίσκου τώρα, οι Kills δημιούργησαν άλλον έναν πολύ καλό δίσκο όπως οι προηγούμενοι δύο. Ο minimal ήχος των προηγούμενων υπάρχει και σ’αυτόν, με τη διαφορά ότι εδώ περιορίζεται η μαυρίλα και βλέπουμε περισσότερo φως. Ρυθμός και garage blues διάθεση υπάρχει κι εδώ οπως και παλιοτερα, και σε ορισμένα κομμάτια ο ρυθμός ειναι εκπληκτικά καλός(Μ.Ε.Χ.Ι.C.O.C..U., Getting down). Νομίζω, ότι σε αυτόν τον δίσκο εκτός από τα φωνητικά, εκπληκτικά είναι και τα drums που δίνουν τον φοβερό αυτό γνωριμο ρυθμό στο δίσκο, με αποκορύφωμα τα Sour Cherry και Alphabet Pony. Για το τέλος μας επιφύλαξαν μία φοβερή μπαλάντα (Goodnight Αnother Bad Morning) με την φωνή της Alison να σε ανατριχιάζει και να συνειδητοποιείς ότι το πάρτυ τελείωσε και ξεκινάει η μιζέρια της επόμενης μέρας… Μπράβο τους για το αποτέλεσμα και ας όψεται η αναμονή 3 ετών.

the album: midnight boom RS rapidshare
or
midnight boom MU megaupload

www.thekills.tv
www.myspace.com/thekills

tracks:
1. U.R.A. Fever
2. Cheap and Cheerful
3. Tape Song
4. Getting Down
5. Last Day of Magic
6. Hook and Line
7. Black Balloon
8. M.E.X.I.C.O.
9. Sour Cherry
10. Alphabet Pony
11. What New York Used To Be
12. Goodnight Bad Morning
13. Night Train (UK Download Bonus Track)

Goresonic

The Breeders – Mountain Battles

The Breeders – Mountain Battles [4AD,2008]
/Album Review by Goresonic

Από τους Pixies περιμέναμε να ακούσουμε καινούργιο δίσκο, από τους Breeders μας προέκυψε. Προσωπικά εμένα δεν με χάλασε καθόλου γιατί τουλάχιστον άκουσα καινούργιο υλικό της Kim Deal μετά από το 2002 και τον προηγούμενο δίσκο των Breeders. Ως γνωστόν το ύφος εδώ είναι εντελώς διαφορετικό από αυτό των Pixies. Η μπάντα παίζει ακριβώς αυτό που ορίζεται ως pop με γυναικεία φωνητικά, και βέβαια το ίδιο ισχύει και για το Mountain Battles. Τώρα αν αυτό είναι βήμα προόδου του group είναι ένα εντελώς άλλο θέμα που μπορεί να απασχολήσει τους παλιούς fan των Pixies αλλά από τον δίσκο δεν βλέπω να απασχολεί καθόλου την ίδια την Kim. Γενικό συμπέρασμα; Ακούστε τον, συγκρατήστε το Walk It Off που είναι κομμάτι που θυμίζει κάτι από άλλες εποχές του group, αλλά μην πετάξετε τον υπόλοιπο δίσκο, διότι κακός δίσκος μπορεί να φανεί μόνο αν συγκριθεί με τις παλιές καλές εποχές.

the album: mountain battles album rapidshare

http://www.myspace.com/thebreeders
http://www.breedersdigest.net/
http://www.4ad.com/breeders/

1. Overglazed
2. Bang On
3. Night Of Joy
4. We’re Gonna Rise
5. German Studies
6. Spark
7. Istanbul
8. Walk It Off
9. Regalame Esta Noche
10. Here No More
11. No Way
12. It’s The Love
13. Mountain Battles

Goresonic

Fun From None: Live From The No Fun Fest

Various Artists – Fun From None: Live From The No Fun Fest 2004 & 2005 (Load Records)
/DVD Live Review by |kollaps|

Την περασμένη εβδομάδα (16, 17, 18 Μαΐου) έλαβε χώρα στο φημισμένο νεοϋορκέζικο Knitting Factory η πέμπτη έκδοση της ετήσιας noise extravaganza που λέγεται No Fun Fest. Με κύριο διοργανωτή τον Carlos Giffoni της No Fun Productions, το No Fun Fest υπήρξε από τον πρώτο χρόνο ύπαρξής του ένα γεγονός που συγκέντρωνε την αφρόκρεμα μιας ευρείας κλίκας καλλιτεχνών που ναι μεν θα τους κατατάσσαμε κάτω από την ταμπέλα του noise (αν έπρεπε να το κάνουμε), αλλά που προέρχονται απ’ την άλλη, από τελείως διαφορετικές καταβολές και έχουν εντελώς διαφορετικές προσεγγίσεις, από το black metal μέχρι τη free jazz…

Το Fun From None, σκηνοθετημένο από τον Chris Habib (διαχειριστής, μεταξύ άλλων, του site των Sonic Youth), προσφέρει ένα ντοκουμέντο σχετικά με το τι συνέβη στις δύο πρώτες χρονιές του φεστιβάλ, και είναι τόσο καλό που θα κάνει τους λάτρεις της συγκεκριμένης σκηνής να κάνουν οικονομίες για να ταξιδέψουν στο Brooklyn. Η σκηνοθεσία του Habib είναι κάθε άλλο παρά συμβατική: στις κατά μέσο όρο δεκάλεπτες μαρτυρίες, χρησιμοποιεί διάφορες τεχνικές και παρουσιάζει τα βιντεάκια άλλοτε σε slides, άλλοτε παραμορφωμένα με εφφέ, ασπρόμαυρα ή σε sepia.

Παρόλο που δε συγκεντρώνει στιγμές από όλα τα live του φεστιβάλ (και τι δε θα ‘δινα για να δω Sightings, Burning Star Core, Aaron Dilloway και Fe-mail), τα δύο dvd, ένα για κάθε χρονιά, σου δίνουν μια γεύση για το τι έγινε. Θα συγκρατήσω από το πρώτο dvd την απίστευτη εκτόνωση που προσφέρουν οι Hair Police, το πυκνό drone των Double Leopards, γονατισμένων μπροστά πάνω από μικρόφωνα, πικάπ, fx και άλλα μαραφέτια και τη σύμπραξη δύο noise heroes, του Carlos Giffoni και του Dylan Nyoukis (Blood Stereo). Αξίζουν επίσης το κλασικό τρίο από δύο κιθάρες και drums (Lee Ranaldo, Roger Miller, William Hooker) και μια “upbeat” στιγμή από τη συνεργασία του Alan Licht με τον Chris Corsano στα drums και τον Matt Heyner (No-Neck Blues Band) στο κοντραμπάσο. Η εμφάνιση της Kim Gordon με τον DJ Olive να προσφέρει ragga beats, την Ikue Mori στο laptop, τον Jim O’Rourke στο μπάσο και την ίδια την Kim να τραγουδάει “I can’t get no satisfaction” και να γρατζουνάει την κιθάρα της, μάλλον μουδιασμένη μου φάνηκε…

Στο δεύτερο dvd που μαζεύει στιγμιότυπα από το φεστιβάλ του 2005, ξεχωρίζει η εμφάνιση του Macronympha με τον Prurient (το έχουμε ξαναποστάρει παλιότερα το video), μια βίαιη και σκληρή performance που περιλαμβάνει κοπανήματα με μεταλλικά αντικείμενα, παιχνίδια του Macronympha με τη γκόμενα του Prurient και ξερατά. Οι Death Unit (Brian Sullivan, Carlos Giffoni, Chris Corsano, Trevor Tremaine) προσφέρουν ένα εξίσου ενεργητικό στιγμιότυπο, βασισμένο στο διπλό drumming, οι Mouthus επιβεβαιώνουν τη φήμη που τους ακολουθούσε στα ντουζένια τους, οι Monotract (ξανά μπλεγμένος ο Giffoni) παρουσιάζουν ένα δείγμα “funky noise rock”, οι παππούδες Nihilist Assault Group (40 χρόνια στο κουρμπέτι) μαθαίνουν στη νέα γενιά “πώς το κάνουν”, οι Jazkamer (Lasse Marhaug και John Hegre) εκπροσωπούν επάξια το ευρωπαϊκό noise, ενώ οι Borbetomagus, οι οποίοι βρίσκονται μέσα στις αναφορές μιας μεγάλης μερίδας των καλλιτεχνών του χώρου, δείχνουν πώς μπορεί κανείς να δημιουργήσει ένα απελευθερωτικό όργιο μέσα από δύο σαξόφωνα και μια κιθάρα.

http://www.nofunfest.com/
http://www.loadrecords.com/

Δειτε ολοκληρα τα DVD παρακατω: –>

DVD 1 – Live 2004:

List:
To Live And Shave In LA
Alan Licht’s 1970
Kim G And The Sweetride
Carlos Giffoni / Dylan Nyoukis
Wolf Eyes
Hair Police
Nautical Almanac
Double Leopards
Lee Ranaldo/ William Hooker / Roger Miller

DVD 2 – Live 2005:

List:
Prurient
Magik Markers
Giffoni Death Unit
Jazzkamer
Heathen Shame
Dead Machines
Mouthus
Nihilist Assault Group
16 Bitch Pile-Up
Monotract
Macronympha
Borbetomagus

|kollaps|

Hot Chip – Made In The Dark

Hot Chip – Made In The Dark [EMI Records,2008]
/Album Review by Goresonic

Νάτοι πάλι οι Βρετανοί για τρίτη συνεχόμενη χρονιά με καινούργιο υλικό στο δίσκο Made In The Dark. Ο δίσκος βαδίζει στα χνάρια των προηγούμενων.Είναι ο ορισμός του electro-dance! Ξεκινούν με το Out At The Pictures εντελώς ρυθμικά δείχνοντας ότι ο δίσκος μπορεί να ανταγωνιστεί το προ 2 ετών
Warning που τους έκανε διάσημους στο ευρύ κοινό. Η κομματάρα του δίσκου, που συναγωνίζεται τα “Over and Over” και “And I Was a Boy from School” του Warning, είναι το Ready To The Floor, μελωδικό αλλά και χορευτικό κομμάτι με υπέροχα φωνητικά. Το ομώνυμο κομμάτι του δίσκου ξεχωρίζει για το ρομαντικό του στυλ. Από τα υπόλοιπα κομμάτια του δίσκου δεν μπορώ να ξεχωρίσω κανένα γιατί όλα σου λένε το ίδιο ακριβώς πράγμα: DANCE.
Κάτι που αξίζει επίσης να αναφέρουμε είναι η τέλεια παραγωγή του δίσκου και το τέλειο δέσιμο των κομματιών μεταξύ τους που είναι και ο κύριος λόγος που ακούγεται τόσο ευχάριστα ο δίσκος. Αν τον ακούσετε την κατάλληλη στιγμή θα τον αγαπήσετε.

the album:hot 2008rapidshare

http://www.myspace.com/hotchip

video: one pure night, ready for the floor

01.Out At The Pictures,
02.Shake A Fist,
03.Ready For The floor,
04.Bendable Poseable,
05.We’re Looking For A Lot Of Love,
06.Touch Too Much,
07.Made In The Dark,
08.One Pure Thought,
09.Hold On,
10.Wrestlers,
11.Don’t Dance,
12.Whistle For Will,
13.In The Privacy Of Our Love

Goresonic

Blood On The Wall – Liferz

Blood On The Wall – Liferz [Social Registry,2008]
/Album Review by Goresonic

Τρίτος δίσκος για τους BOTW και επιστροφή στην αρχική τους εταιρία μετά το πέρασμα από την FatCat Records. Οι νεουορκέζοι BOTW, μέλη της φρέσκιας φουρνιάς του garage-punk, στο νέο τους δίσκο συνεχίζουν στο ίδιο στυλ με τραγούδια δυναμίτες. Θα έλεγα ότι είναι καλύτερος από τους προηγούμενους δίσκους τους και σίγουρα είναι ένας δίσκος που οι fan του είδους θα το απολαύσουν. Το μπάσο έντονο σε πολλά σημεία και η φωνή της Courtney Shanks ειδικότερα στα πιο ήρεμα κομμάτια είναι εκπληκτικά αισθησιακή. Τα ριφάκια της κιθάρας σε ξεσηκώνουν σε ένα πολύ γρήγορο ρυθμό. Από τον δίσκο δεν μπορώ να ξεχωρίσω κομμάτι αλλά αν έπρεπε να το κάνω θα έβαζα πρώτο το ξεκίνημα (Hibernation) γιατί σου δίνει πάντα την πρώτη εικόνα του δίσκου αλλά και τα Sorry Sorry Sarah, The X για το πόσο δεμένα είναι μεταξύ τους, με την μικρή διασκευή του surfing bird να παίζει ενδιάμεσα. Fan του garage ακούστε τον οπωσδήποτε!!!

http://www.myspace.com/bloodonthewall

1 Hibernation 2:36
2 The Ditch 2:47
3 Liferz 3:04
4 Lightning Song 1:49
5 Junkeee…Julieee… 2:42
6 Go Go Go 1:26
7 Rize 2:51
8 Sorry Sorry Sarah 2:37
9 The X 2:17
10 Turnaround + Shut Up 1:23
11 Acid Fight 5:09

Goresonic

SYNCH FESTIVAL 2008

ΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΘΗΝΩΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ:
13-14-15 IOYNIOY

ΤΕΧΝΟΠΟΛΙΣ (Πειραιώς 100, Γκάζι)
ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΠΕΝΑΚΗ (Πειραιώς 138, Αθήνα)
(οι χώροι των παράλληλων εκδηλώσεων θα ανακοινωθούν σύντομα)

Το πρόγραμμα αναλυτικά:

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 13 IOYNIOY

HAPPY MONDAYS (live) – USA
YO LA TENGO (live) – USA
HOLY FUCK (live) – CA
LIARS (live) – USA
SOISONG (Peter Christopherson (ex coil) & Ivan Pavlov) (live) – UK, RU
VLADISLAV DELAY (live) – FI
TERRE THAEMLITZ (live) – USA
KHAN OF FINLAND (live) – DE
THE FIELD (live) – SWE
DSL BROS (live) – FR
RODES (live) – GR
PEDRO (live) – UK
KREON (dj set) – GR
ION (live) – GR
MENELAOS (live) – CY
PARALLEL WORLDS (live) – GR
MY WET CALVIN (live) – GR

ΣΑΒΒΑΤΟ 14 ΙΟΥΝΙΟΥ

MORITZ VON OSWALD (dj set) – DE
PINCH (dj set) – UK
LUOMO (live) – FI
DJ PIERRE (dj set) – USA
HEADHUNTER (dj set) – UK
PEVERELIST (dj set) – UK
KERMERCOREMODE (dj set) – GR
URBAN DISCO (dj set) – GR
FANTASTIKOI HXOI (live) – GR

ΚΥΡΙΑΚΗ 15 ΙΟΥΝΙΟΥ

ROISIN MURPHY (live) – UK
STEREOLAB (live) – UK
KIERAN HEBDEN (FOURTET) & STEVE REID (live) – UK,USA
JUAN ATKINS (dj set) – USA
MORITZ VON OSWALD TRIO feat. Moritz Von Oswald, Max Lodenbauer, Vladislav Delay (live) – DE
PILOOSKI (dj set) – FR
CHRIS & COSEY (live) – UK
KODE 9 (dj set) – UK
PONI HOAX (live) – FR
CHRONIK (live) – GR
ANGEL [ Ilpo Väisänen (of Pan sonic) , Dirk Dresselhaus (of Schneider TM) Hildur Gudnadottir (Lost in Hildurness, Mum ) ] (live) – FI, DE, IC
JAMAL MOSS A.K.A HIEROGLYPHIC BEING (live) – USA
STAUBGOLD SHOWCASE: Klangwart & Mapstation (live) – DE
MONIKA (live) – GR
YOUR HAND IN MINE (live) – GR
LEMOS (live) – GR
GOOD LUCK MR GORCKY (live) – GR
EVENTLESS PLOT (live) – GR
ELICA (live) – GR
SANCHO (live) – GR
BLACK ATHENA (dj set) – GR

ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ:
ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ
Από 24 Μαρτίου έως 30 Απριλίου
Τριήμερο εισιτήριο (Τεχνόπολις + Μουσείο Μπενάκη): 70 ευρώ
Aποκλειστικά στο www.synch.gr

Από 1 Μαίου έως 12 Ιουνίου
Τριήμερο εισιτήριο (Τεχνόπολις + Μουσείο Μπενάκη): 80 ευρώ
Ημερήσιο εισιτήριο (Τεχνόπολις): 40 ευρώ
Ημερήσιο εισιτήριο (Μουσείο Μπενάκη): 10 ευρώ

ΣΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ
Ημερήσιο εισιτήριο (Τεχνόπολις): 45 ευρώ
Ημερήσιο εισιτήριο (Μουσείο Μπενάκη): 15 ευρώ
ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ: 14.00 – 05.00
δειτε βιντεο απο το περσινο event στο : Noizine video collection
ΧΟΡΗΓΟΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ:
MEGA, MAD, BEST RADIO, MOJO RADIO, REPUBLIC, Κ, METROPOLIS, FREE, SOUL, OTENET, AVOPOLIS.GR, MINDRADIO.GR

ME ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΑΘΗΝΑΙΩΝ

Alec Empire, A mountain of one, A Place to Bury Strangers, Autechre, Be Your Own Pet

Alec Empire, A mountain of one, A Place to Bury Strangers, Autechre, Be Your Own Pet
/Album Reviews by Goresonic

Alec empire – the golden foretaste of heaven [Eat your heart out,2008]

Διαφορετικός από τις προηγούμενες κυκλοφορίες του (solo και σαν atari teenage riot), Ο Alec παρουσιάζει ένα εντελώς ήρεμο electro-pop δίσκο προσπαθώντας να δείξει την πολύπλευρη καλλιτεχνική του φύση.Επειδη όμως όλα κρίνοται από το αποτέλεσμα το πείραμα απέτυχε.Προσωπικά με κούρασε πολύ και δεν μπορούσα να τον ακούσω εύκολα ολόκληρο.Βέβαια, υπήρχαν και δείγματα καλής γραφής.Η αρχή του δίσκου και τα 2 πρώτα κομμάτια μου άρεσαν πολύ και είναι μάλλον αυτά που κρατάμε (ίσως και το ice) από τον Alec και τον καλούμε να επιστρέψει στα γνωστά μονοπάτια της electro-καφρίλας του.
album

~

A mountain of one – Collected works[AMO,2008]

Ο δίσκος θυμίζει κάτι από καλοκαιρινή μπόρα. Η εικόνα που είχα στο μυαλό μου μόλις άκουσα τον δίσκο ήταν μία άδεια παραλία το καλοκαίρι κατά τη διάρκεια αυτης της μπόρας.Μιας παραλίας που τπό κανονικές συνθήκες θα ήταν γεμάτη από κόσμο. Αφύσικη ηρεμία παντού και μόνο η βροχή να ακούγεται.Η μπόρα αυτή διαρκεί περισσότερο από 1 ώρα και δημιουργεί έντονα το συναίσθημα μιας ευχάριστης μελαγχωλίας.Ακούστε τον για τα πολύ όμορφα στοιχεία του και τις πολύ μελωδικές φωνές.

~

A place to bury strangers – st [Important records,2008]

Καινούργιο group, electro-pop,electro-rock και δυναμίτες. Εντυπωσιακό ξεκίνημα με το Missing You που σε κρατάει σε εγρήγορση και θες να ακούσεις τη συνεχεια. Η συνέχεια είναι το ίδιο καλή με τα φωνητικά να εναλλάσονται σε αντρικά και γυναικεία.Η Jono Mofo έχει μία χαρακτηριστική pop φωνή που νομίζω ότι όλοι αν την ακούσετε θα καταλάβετε τι εννοώ. Ο δίσκος έχει ρυθμό και ένταση από την αρχή μέχρι το τέλος, electro ρυθμό, αλλά και εναλλαγές εντάσεων. Στα αρνητικά του βέβαια, ότι το είδος αυτό είναι χιλιοπαιγμένο αλλά παρόλ’αυτά αξίζει να του δώσετε μία ευκαιρία.
album

~

Autechre – Quaristice [Warp records,2008]

Το να ξεκινήσω να περιγράφω την μουσική αυτών των καλλιτεχνών είναι εξ’ορισμου πολύ δύσκολο.Τόσες κυκλοφορίες και συμμετοχές και μία τόσο ξεχωριστή μουσική που τους κατατάσουν στους μεγαλύτερους καλιτέχνες του είδους τους.Στο συγκεκριμένο δίσκο ακολουθούν την ίδια πειραματική συνταγή. Στοιχεια hip-hop εναλλάσονται με την πειραματική ηλεκτρονική και τον καθαρό θόρυβο. Όλα αυτά οργανωμένα, σωστα δομημένα και ενωμένα μεταξύ τους.Υπάρχουν σημεία που νομίζεις ότι βρίσκεσαι σε μία ηλεκτρονική παράνοια.Σε έναν ηλεκτρονικό κόσμο που οι ήχοι σου επιβάλλονται και δεν ξέρεις πως να ξεφύγεις από αυτή την τρέλα. Άλλες στιγμές πάλι απολαμβάνεις έναν καθαρά funk-hip-hop ήχο. Βέβαια όσο καλός και να είναι αυτός ο δίσκος δεν μπορώ να τον συγκρίνω με πρηγούμενους τους που τους έκαναν διάσημους παγκοσμίως.
album pass: touchmenot.net

~

Be your own pet – get awkward[Ecstatic peace,2008]

Καθώτι μεγάλος fan του garage-punk ήχου και ενθουσιασμένος από τον πρώτο δίσκο του group, περίμενα πως και πως να ακούσω το δίσκο αυτό. Μέσα μου βεβαια υπήρχε ο φόβος της αποτυχίας του δεύτερου δίσκου, κλασσικό φαινόμενο σε group του είδους, οι byop όμως φρόντισαν να μου τον αποβάλλουν. Ο δίσκος περισσότερο punk από τον προηγούμενο, με κοφτά και γρήγορα drums, καφροκιθάρες και την Jemina Pearl στα φωνητικά να έχει την καταλληλότερη φωνή να τα συνοδεύσει. Ενδεικτικό της έντασης του δίσκου είναι η μκρή του διάρκεια (33 λεπτά) παρά τα 14 κομμάτια του. Ταχύτητα, γρήγορος ρυθμός και διάθεση για καταστροφή σε όλο το δίσκο,ούτε καν ένα ήρεμο κομμάτι στο τέλος όπως στον προηγούμενο δίσκο δεν υπάρχει. Αν είστε fan του είδους θα τον ακούσετε κι εσείς με πολύ όρεξη, αν πάλι δεν είστε το πιθανότερο είναι να θεωρήσετε ότι ο δίσκος δεν αξίζει καν να ασχοληθέις μαζί του.
album

~
Goresonic

Prurient – And Still Wanting

Prurient – And Still Wanting (No Fun Productions)
/Album Review by |kollaps|

Μέχρι πριν λίγο καιρό υπήρχε ακόμα ανεβασμένο το site των Mothers Against Noise, ενός συλλόγου γονέων οι οποίοι ανησυχώντας για τα καταστροφικά αποτελέσματα της noise μουσικής στον ψυχισμό των παιδιών τους (μεταξύ άλλων: “rebellion, violence, nihilism, escapism, drugs/alcoholism, perversion, anti-god/anti-authority”), αποφάσισαν να πάρουν το νόμο στα χέρια τους διοργανώνοντας λαοσυνάξεις έξω από συναυλίες συγκροτημάτων όπως οι Wolf Eyes και φτιάχνοντας μαύρες λίστες καλλιτεχνών (από Whitehouse, Merzbow και Smegma μέχρι Sonic Youth και Radiohead…), και συγκεντρώνοντας μαρτυρίες γονέων που ξεγύμνωναν τη noise συνομωσία:

“Women, I ask you to PLEASE look in your son or daughters rooms and really take a look at the music and movies they are exposing themselves to. My husband and I are debating strongly about sending our son to seek some professional help. Right now I am very upset and do not know what to do. I do not want my son to become a pervert. I do not know how he got interested in this stuff at all. And I thought Marilyn Manson was the sickest thing around. I am just sick to my stomach that things like this exist.”

“If you thought that Rap, Punk, Heavy Metal or any other past degenerate trends were a threat.. PLEASE WAKE UP!! Inform yourself! DO SOMETHING! Help protest this destructive noise trend before it is too late.”

Σε περίοπτη θέση σε αυτές τις λίστες βρέθηκε και ο Prurient… Ξεκινώντας γύρω στα τέλη της δεκαετίας του ʼ90 για να γίνει λίγα χρόνια αργότερα ένα από τα είδωλα της αμερικανικής και παγκόσμιας noise σκηνής, ο κατά κόσμον Dominick Fernow βρίσκεται στο κέντρο της δραστηριότητας τόσο μέσα από τις δεκάδες κυκλοφορίες του κάθε χρόνο, όσο και μέσα από τη δισκογραφική εταιρεία του Hospital Productions (όπου κατά καιρούς έχουν κυκλοφορήσει δίσκους οι Burning Star Core, Carlos Giffoni, Wolf Eyes, Hair Police, Magik Markers, Macronympha και άλλοι) και το ομώνυμο δισκάδικο που διατηρεί στο Brooklyn.
Οπλισμένος στις live εμφανίσεις του με ελάχιστα πράγματα, πολλές φορές 2-3 μικρόφωνα για feedback, μερικά fx και τη φωνή του, κρατάει για τους δίσκους μια μεγαλύτερη γκάμα “κόλπων” και μια μεγαλύτερη ηχητική ποικιλία. Και μόνο έχοντας στο μυαλό ότι προέρχεται κατευθείαν από την κληρονομιά των Whitehouse, του Masonna, και του black metal δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς ότι τα θέματα με τα οποία ασχολείται περιλαμβάνουν καθημερινή βία, διαστροφή και s/m, απομόνωση, θάνατο και απόγνωση.
Αν διάβασες μέχρι εδώ μάλλον θα έχεις φτάσει στο συμπέρασμα ότι ο Prurient είναι άλλος ένας γραφικός τύπος, poser που θα έλεγαν και οι αμερικάνοι, που εμφανίζεται με δερμάτινα παντελόνια και πουλάει διαστροφή με harsh noise περιτύλιγμα (όπως πολλοί λένε για τους Whitehouse). Ίσως και να είναι εν μέρει… Τουλάχιστον το Memory Repeating που ανοίγει το And Still Wanting αυτό σε κάνει να σκεφτείς, αλλά μπαίνει τόσο απότομα που σε κάνει να χωθείς κάτω από τα σκεπάσματα περιμένοντας να τελειώσει για να βγεις πάλι έξω και να γλιτώσεις της ασφυξία. Το Returning Truth που ακολουθεί είναι σαφώς πιο “ρομαντικό” και θλιμμένο με δυσδιάκριτα φωνητικά ενώ οι βίαιες, απελπισμένες στριγκλιές επιστρέφουν στο Subject. Μέχρι να φτάσεις στα μισά του Lust End είσαι σίγουρος ότι τελικά πρόκειται για κάτι παραπάνω από ένα γραφικό τύπο. Είναι δύσκολο να πω αν το And Still Wanting είναι καλύτερο από το προπέρσινο Pleasure Ground, αλλά είναι αρκετά διαφορετικό. Σίγουρα βασίζεται στις ίδιες πρακτικές, ο Prurient κι εδώ προσπαθεί να βγάλει το λαρύγγια του, υπάρχουν μεγάλες δόσεις echo και σκοτεινά, ατμοσφαιρικά περάσματα, αλλά μέχρι να κλείσει ο δίσκος με το επαναλαμβανόμενο θέμα του Incense And Rubber (είπαμε, ορισμένα θέματα δε μπορούν αν λείψουν), σου δίνει την εντύπωση ότι πρόκειται για μια ολοκληρωμένη αισθητική δήλωση, πολύ περισσότερο απʼ ότι οι υπόλοιπες δουλειές του, αν και υπολείπεται νομίζω σε τραχύτητα (εντάξει, δεν είναι και για νανούρισμα).
Πάντως, παρόλο που θέλει το χρόνο του για να το συνηθίσεις, είναι ορισμένες στιγμές της ημέρας που ξέρεις ότι το μόνο που χρειάζεσαι είναι κάτι τέτοιο και εύχεσαι να το είχες μαζί σου… Πως θα το έθετε και μια Μητέρα; “…That is where the ‘fun’ ends, the music is just completely beyond listenable, it by far is some of the most awful noise music i have ever heard.” Α, για να μην το ξεχάσω, υπάρχει και δωράκι γιʼ αυτούς που θα προλάβουν το πρώτο pressing του cd, ένα 5” βινυλιάκι με έξτρα οχετό.

the album prurient 2008rapidshare

video: live in detroit
macronympha + prurient
Περισσότερα:
www.hospitalproductions.com/
www.myspace.com/prurientx
www.nofunproductions.com/

|kollaps|

Troum – Sen

Troum – Sen [Equation, 2008]
/Album Review by |kollaps|

Νομίζω δεν υπάρχει καλύτερη περιγραφή για τον ήχο των Γερμανών Troum από το ίδιο το όνομά τους: Troum είναι μια παλιά γερμανική λέξη για το όνειρο… Προερχόμενοι από τους θρυλικούς Maeror Tri, που βρίσκονται ανάμεσα στα συγκροτήματα που ταυτίστηκαν με τον όρο drone-dark ambient, οι Troum (Stefan “Baraka[H]” Knappe και Martin “Glit[S]ch” Gitschel) πατάνε πάνω στην κληρονομιά του αρκετά χαρακτηριστικού ήχου που δημιούργησαν με το προηγούμενο σχήμα τους και προχωρούν ακόμα παραπέρα, σα να βρίσκονται σε μια διαρκή αναζήτηση πρακτικών αναμόχλευσης της μνήμης και αλλοίωσης της πραγματικότητας…
Το Sen δεν είναι πρόσφατος δίσκος, πρόκειται συγκεκριμένα για την επανέκδοση του cd που είχαν ηχογραφήσει to 1999 για τη σειρά live cd της Staalplaat, με τίτλο Mort Aux Vaches. Έχοντας υποστεί βελτιώσεις στον ήχο, επανεκδόθηκε πριν λίγο καιρό από την Equation σε τρεις πανέμορφες περιορισμένες εκδόσεις, που κάθε μια περιλαμβάνει δύο χρωματιστά βινύλια. Όσες φορές και να άκουσα τις τέσσερις πλευρές του Sen, πάντα η αίσθηση που άφηνε μου ξέφευγε σαν αέρας: δε μπορούσα να συγκρατήσω κανένα αναγνωρίσιμο ηχητικό στοιχείο που να μπορεί να λειτουργήσει σαν οδηγός για το που βρίσκεσαι, εκτός από τις δύο περιόδους όπου ένα drum machine οπλίζει ρυθμικά και επαναλαμβανόμενα τα ρευστά στρώματα ήχων, προσθέτοντας ένα βιομηχανικό τόνο. Εκεί έγκειται και η ομορφιά του: το γεγονός ότι ξετυλίγεται αργά, με λούπες και στρώματα ήχων θαμμένων κάτω από τόνους fx, που διακόπτονται περιοδικά από μικρές ηλιακές εκρήξεις, το κάνει κάθε φορά να ακούγεται καινούργιο και σε σπρώχνει να συγκεντρώνεσαι σε διαφορετικά στοιχεία, φτάνοντας σε κατάσταση ύπνωσης χωρίς να το προσπαθήσεις και πολύ. Ιδέα δεν έχω για το τι όργανα χρησιμοποίησαν για να φτιάξουν αυτό το über-drone, μπορώ να φανταστώ όμως ότι θα ήταν χρήσιμες οι παραμορφωμένες κιθάρες και keyboards που δύσκολα αναγνωρίζεις πίσω από το reverb.
Όσο όμορφη και αέρινη είναι η μουσική των Troum, άλλο τόσο είναι σκοτεινή, έντονη και εκστατική, κι αυτός είναι ένας επικίνδυνα γοητευτικός δίσκος…

the album: εδώ-the album (ακούγεται λίγο διαφορετικό βέβαια από τη remastered έκδοση του βινυλίου γιατί το link είναι για το αρχικό cd της Staalplaat)

http://www.myspace.com/troum
http://www.troum.com/
http://www.chronoglide.com/equation.html

|kollaps|

Ulrich Schnauss + No Clear Mind, live

Ενδιαφερoν Live το Σαββατο στο Kinky Kong :
Ulrich Schnauss + No Clear Mind
10 / 05 / 2008
Kinky Kong . 21:00 . 15 euros
Αβραμιωτου 6-8 , Μοναστηρακι

http://www.myspace.com/ulrichschnauss
http://www.myspace.com/noclearmind
http://www.myspace.com/kinkykongevents

Ganon – As Above, As Below

Ganon – As Above, As Below [Acerbic Noise Development,2008]
/Album Review by Sovereign

Ο Ganon είναι ο κακος, ο Great King of Evil ή ο Dark Lord [δειτε εδω] τέλος πάντων του κλασσικού πλέον παιχνιδιού της Nintendo , the legend of Zelda!! Η μπάντα δεν το έψαξα να δω αν εμπνεύστηκε από κει, αλλα εμενα μ’αρεσει και το αναφέρω! Το συγκρότημα γράφει την δεύτερη δουλεία του μετα από 2 χρονια και μπαίνει για τα καλα στον χώρο του postmetal ή metalgaze (!) όπως το διάβασα και τελευταία. Αν οι Neurosis, οι Isis και οι Cult of Luna είναι οι μεγαλύτεροι παίχτες αυτου του είδους. Και οσο κι αν κατατάσσονται στον ίδιο χώρο και οσα στοιχεια κοινα κι αν εχουν, αξιοσημείωτο είναι ότι καταφέρνουν ν’ ακούγονται τοσο διαφορετικα μεταξύ τους. Να προσθεσω μπαντες όπως οι Rosetta και οι Mouth of the Architect και να μην ξεχασω Jesu, the Ocean και Pelican οι οποιοι εχουν κοινα στοιχεία με τους παραπάνω αλλα δεν παύουν να εκφραζουν το δικο τους μοναδικό στυλ και ηχο.. Καπου εδώ πλεον και για ακριβως τον ιδιο λογο της μοναδικότητας και της πρωτοτυπίας πρεπει να συμπεριλάβουμε στην λιστα και τους Ganon.

Ενώ μπορώ να σας πω ότι Ganon έχουν την ίδια αργή και συντριπτική δύναμη, σκληρά φωνητικά, ισχυρή, χαοτική και συναρπαστική ατμόσφαιρα, ελαφριές στιγμές, μακροχρόνια τραγούδια με το post στυλ της εξέλιξης και της ηχητικής οικοδόμησης, που είναι λίγο πολύ τυποποιημένη μεταβλητή για το post-hardcore,καταφέρνουν να διαφοροποιηθούν στις συγχορδίες, οι οποίες παρουσιάζουν περισσότερες σκληροπυρηνικές ρίζες από οποιαδήποτε άλλη μπάντα σ’ αυτόν το τομέα.. Το post hardcore έχει γίνει μια μορφή τέχνης όπου τα review και οι περιγραφές έχουν γίνει κλισέ και βαρετές, όμως η μουσική που παράγεται από αυτές τις μπάντες είναι ακριβώς το αντίθετο. Προοδευτική, όμορφη, σκληρή και μελωδική ταυτόχρονα. Ατμοσφαιρική, μοντέρνα και πάνω από όλα, μοναδική. Το μόνο που απομένει ειναι να ανακαλύψετε μονοι σας τον μοναδικό ηχο που εχουν να προσφέρουν οι εν λόγω κύριοι και να απολαύσετε την κυκλοφορία τους.
click here for the album pass:www.mediaportal.ru

http://www.myspace.com/ganon

tracks:
1 Descend From the Wind 7:07
2 Collide and Cease 7:37
3 Until First Light 9:55
4 The Night Draws Near 9:47
5 At This Time 9:31

Sovereign

Religious Knives – it’s after dark , resin

Religious Knives – It’s After Dark [Troubleman Unlimited,2008]
Religious Knives – Resin [No Fun Productions,2008]
/Albums Reviews by |kollaps|

Οι ταλαντούχοι θορυβοποιοί Double Leopards, εξέχοντα μέλη της νεοϋορκέζικης noise κλίκας (Prurient, Mouthus, Carlos Giffoni κ.ά.), μπορεί να έχουν καιρό να δείξουν οποιαδήποτε σημάδια δραστηριότητας, τα παράλληλα project των μελών τους όμως φτάνουν και περισσεύουν για να κρατήσουν τους διψασμένους ακροατές σε εγρήγορση. Ήδη οι Hototogisu της Marcia Basset και της μεγάλης μορφής του χώρου, του Matthew Bower (Skullflower, Sunroof!), έχουν καθιερωθεί προτείνοντας ένα πραγματικά μοναδικό ήχο που φέρνει το drone κοντά στο απόλυτο χάος… Από τους Double Leopards, και συγκεκριμένα από τους Mike Bernstein (κιθάρα, synth, φωνητικά) και Maya Miller (organ, φωνητικά), ξεπήδησε και ο πυρήνας των Religious Knives, οι οποίοι κι αυτοί με τη σειρά τους, φαίνεται να κατακτούν όλο και μεγαλύτερο κοινό. Με την προσθήκη του Nate Nelson (drummer των Mouthus) και πριν από λίγο καιρό του Todd Cavallo (μπάσο), ο οποίος υπέγραψε την παραγωγή κάποιων 12” και cdr, οι Religious Knives έχουν εξελιχθεί πλέον σε κανονική μπάντα με εκτεταμένο touring και επιτέλους ένα «κανονικό» δίσκο.
Το It’s After Dark σίγουρα κινείται όχι μόνο σε πολύ διαφορετική κατεύθυνση από τον ήχο των Double Leopards, αλλά και σε άλλο ύφος από τις πρώτες απόπειρες των Bernstein και Miller, όπως συγκεντρώνονται στο περσινό Remains που αποτελείται από 3 τρία ΕP. Πρόκειται για ένα δίσκο που αν και αντλεί από πολλές επιρροές, είναι βασικά ένας rock δίσκος. Αυτό φαίνεται ήδη από το πρώτο κομμάτι, το 11λεπτο In Brooklyn After Dark (γενικά έχω την εντύπωση ότι ολόκληρος ο δίσκος ασχολείται με την εναλλαγή ημέρας και νύχτας στην πόλη), ένα πρωτόγονο, φασαριόζικο έπος, που απαιτεί να παιχτεί σε πολλά decibel και που καταλήγει σε μια έξοδο πνιγμένη στους ήχους των πλήκτρων. Το The Streets που ακολουθεί, είναι σαφώς πιο αργό, μελωδικό και βασισμένο στα φωνητικά, ενώ το The Sun, γλυκό και ναρκωτικό, είναι αναπόφευκτο να σου φέρει στο μυαλό τους Doors (εντάξει, χωρίς τον Morisson)… Γενικά, είναι διάχυτο αυτό το psychedelic 60’s συναίσθημα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι οι RK είναι γραφικοί και ο ήχος τους παλιομοδίτικος. Είναι απλά αυτός ο τελετουργικός ρυθμός στα drums και ο ασφυκτικός θόρυβος της κιθάρας στο It’s Hot που δε σ’ αφήνει να ξεκολλήσεις μέχρι να τελειώσει ο δίσκος, κάτι που έρχεται μετά τα Noontime Και The Hand, συνθέσεις σαφώς πιο χαλαρές και απογυμνωμένες από την ένταση των πρώτων κομματιών, το ίδιο ομιχλώδεις όμως. Παρόλο που δεν παρουσιάζουν κάτι πρωτοφανές, οι RK καταφέρνουν να φτιάξουν ένα δίσκο όπου το εύρος των επιρροών τους, από το noise μέχρι το krautrock και την ψυχεδέλεια (λίγη σημασία έχουν τελικά οι ταμπέλες που θα μπορούσε κανείς να βάλει), δημιουργεί ένα συναρπαστικό αποτέλεσμα που αξίζει πάρα πολλές ακροάσεις…
Αν και κυκλοφόρησε το 2008, το It’s Αfter Dark ηχογραφήθηκε το καλοκαίρι του 2006. To κενό στην πρόοδο της μπάντας έρχεται να καλύψει το Resin που βγήκε πριν από μερικές μέρες στη No Fun Productions του Carlos Giffoni και περιέχει, όπως και το Remains, κομμάτια από 12”, split cdr και κασέτες που κυκλοφόρησαν την περίοδο του περσινού καλοκαιριού. Ο μυσταγωγικός χαρακτήρας του In The Back, σε δύο εκδοχές εδώ, μου έφερε στο νου Sonic Youth εποχής Bob Bert (και από κει ακόμα παλιότερα), με ένα στιβαρό ρυθμικό σκελετό και όμορφη παραμόρφωση. Η δομή των κομματιών γενικότερα είναι πιο χαλαρή απ’ ότι στο It’s After Dark και αυτό ακριβώς κάνει ενδιαφέρουσα τη συλλογή, που περιέχει και μια φοβερή εκδοχή του The Sun.

Άκου το It’s After Dark: http://www.filefactory.com/file/b19ee1/ (pass: redizork)
Αγόρασε: http://www.troublemanunlimited.com/ και http://www.nofunproductions.com/
Ρίξε και μια ματιά: http://www.religiousknives.com/
http://www.myspace.com/religi0usknives

tracks : it’s after dark:
1 In Brooklyn After Dark 11:09
2 The Streets 5:39
3 The Sun 6:03
4 It’s Hot 5:20
5 Adam 6:04
6 Noontime 10:04
7 Untitled 7:26

|kollaps|